อาการแพ้ความสูงในทิเบต

ก่อนที่คุณจะเดินทางมาถึงลาซาไม่กี่วัน เจ้าหน้าที่ที่ปรึกษาทัวร์ของเราจะส่งข้อมูลและคำแนะนำเกี่ยวกับทัวร์ทิเบตให้คุณล่วงหน้า โดยสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ขอให้นักท่องเที่ยว “ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ทำกิจกรรม และใช้ชีวิตอย่างช้า ๆ” ในช่วง 2–3 วันแรกที่มาถึงทิเบต เพื่อป้องกันอาการแพ้ความสูง

แม้ว่าไม่มีวิธีการใดที่ได้ผล 100% ในการป้องกันอาการแพ้ความสูง เนื่องจากแต่ละคนมีการตอบสนองต่อความสูงแตกต่างกันตามพันธุกรรม แต่เราพยายามลดความเสี่ยงของอาการแพ้ความสูงที่รุนแรงอย่างเต็มที่

1. อาการแพ้ความสูงคืออะไร?

อาการแพ้ความสูง หรือที่รู้จักกันว่า โรคแพ้ความสูงเฉียบพลัน (AMS) มักจะเกิดขึ้นในพื้นที่สูง และเป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติขของร่างกายขณะพยายามปรับตัวให้เข้ากับระดับความสูง ความแตกต่างของความกดอากาศ การขาดออกซิเจน บรรยากาศที่แห้ง และการเปลี่ยนแปลงอื่นๆ การเกิดอาการแพ้ความสูงนั้นยังขึ้นอยู่กับรับความสูง อัตราขึ้นระดับความสูง และสภาพร่างกายของแต่ละบุคคล

เนื่องจากทิเบตตั้งอยู่ในที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต ระดับความสูงเฉลี่ยมากกว่า 4000 ม. และขาดแคลนออกซิเจน อาการแพ้ความสูงเป็นความเสี่ยงด้านสุขภาพใหญ่ที่สุดสำหรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางไปทิเบต นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมีอาการที่แตกต่างกันไปในทิเบต เมื่อมาถึงลาซาในวันแรก นักท่องเที่ยวบางคนจะมีอาการพียงเล็กน้อยเท่านั้น จนไม่สามารถรับรู้และบอกได้ว่าตนเองไม่ได้มอาการแพ้ความสูง

1.1 อาการทั่วไปของอาการแพ้ความสูง

A. ปวดหัวหรือเวียนหัว
B. นอนไม่หลับ
C. เบื่ออาหารหรืออาเจียน
D. เมื่อยล้า
E. หายใจลำบากหรือหายใจถี่
F. คลื่นไส้
G. กระสับกระส่าย
H. แน่นหน้าอก
I. ง่วงซึม
J. ท้องอืด
K. อาการซาตามแขนขา

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมีอาการ AMS อย่างน้อยหนึ่งหรือหลายอาการเมื่อเดินทางมาถึงทิเบต อาการจะค่อยๆ ดีขึ้นในระหว่างการปรับตัว้

หากไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง อาการแพ้ความสูงระดับต่ำอาจทำให้เกิดอาการแพ้ความสูงระดับรุนแรง ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

1.2 อาการแพ้ความสูงระดับรุนแรง

A. ภาวะน้ำคั่งในปอดจากที่สูง (HAPE): อ่อนแรง หายใจถี่แม้ในขณะพักผ่อน หายใจไม่ออกในเวลากลางคืน และมีอาการไอแบบเสมหะอย่างต่อเนื่อง มีของเหลวสีขาว ขุ่น หรือเป็นฟอง

B.ภาวะน้ำคั่งในสมองจากที่สูง (HACE): ปวดหัว อาการเสียการทรงตัว อ่อนแรง ประสาทหลอน พฤติกรรมทางจิตผิดปกติ โคม่า และสูญเสียความทรงจำ

ทั้งสองภาวะอันตรายถึงชีวิตได้ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน! การลงสู่ระดับความสูงต่ำทันทีเป็นวิธีการรักษาที่ได้ผลที่สุด

ที่ทะเลสาบหยัมดรองกับจามรี

2. จะป้องกันอาการแพ้ความสูงได้อย่างไร?

2.1 ก่อนทริปทิเบต:

A. ก่อนเดินทางไปทิเบต นักท่องเที่ยวจำเป็นต้องดูแลสุขภาพให้แข็งแรงทั้งทางร่างกายและจิตใจให้ดีที่สุด
B. ตรวจร่างกายและปรึกษาแพทย์เพื่อขอคำแนะนำในการเตรียมยา AMS
C. ดูแลรักษาตัวเองและหลีกเลี่ยงการเป็นหวัด เนื่องจากการเป็นหวัดเมื่ออยู่บนที่สูงนั้นยากต่อการหายดี
D. เตรียมตัวให้พร้อมด้วยการพักผ่อนให้เต็มที่ในคืนก่อนขึ้นเครื่องหรือรถไฟไปทิเบต

2.2 ระหว่างทริปทิเบต:

A. เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ ช้าๆ และช้าๆ
B. หายใจลึก ๆ และให้เวลาปรับตัวกับสภาพแวดล้อมอย่างเพียงพอ
C. ดื่มน้ำเยอะๆ แต่ไม่แนะนำดื่มเหล้า
D. รับประทานอาหารจืดที่มีคาร์โบไฮเดรตสูงให้มากขึ้น
E. มาถึงวันแรกอย่าอาบน้ำ เพื่อป้องกันการเป็นหวัด
F. ห้ามใช้ยาระงับประสาท
G. สูบบุหรี่น้อยลงหรือไม่
H. อย่าใช้ถังออกซิเจนทันทีหากอาการไม่แย่ลง หากอาการแย่ลงเรื่อยๆ โปรดใช้ออกซิเจนและไปโรงพยาบาล
I. เมื่อทัวร์ทิเบตของคุณขึ้นไปยังพื้นที่สูง ต้องค่อยๆ ไต่ระดับขึ้น หากคุณเริ่มมีอาการแพ้ความสูง ให้หยุดการไต่ระดับขึ้นที่สูง หรือกลับไปยังพื้นที่ต่ำ

3. ต้องทำอะไรเมื่อเกิดอาการแพ้ความสูง?

ก่อนอื่น โปรดตั้งสติและประเมินความรุนแรงของอาการแพ้ความสูงตนเอง คุณสามารถแจ้งให้สมาชิกหรือไกด์ทราบ และขอความช่วยเหลือจากพวกเขาได้

หากอาการของคุณไม่รุนแรง ไม่ต้องกังวลและค่อยๆ ปรับตัว

หากอาการแย่ลง ให้รับประทานยา หรือขอให้เพื่อนหรือไกด์พาคุณไปโรงพยาบาลหรือคลินิก และขอความช่วยเหลือจากแพทย์ทิเบตท้องถิ่น

หากอาการรุนแรง ให้ยุติทริปทิเบตและออกเดินทางจากทิเบตไปยังพื้นที่ต่ำ

เกาเหยียนอัน และ หงจิ่งเถียน

4. มียาอะไรบ้างสำหรับอาการแพ้ความสูงในทิเบต?

เมื่อคุณเตรียมยาสำหรับอาการแพ้ความสูง คุณต้องปรึกษาแพทย์ก่อนว่ายาใดเหมาะกับคุณที่สุด

คุณอาจพิจารณายาต่อไปนี้:

A. อะเซตาโซลาไมด์ (Diamox) สำหรับภาวะขาดแคลนออกซิเจน
B. เดกซาเมทาโซน (Dexamethasone) สำหรับภาวะน้ำคั่งในสมอง ควรทานล่วงหน้าหลายวันก่อนปีนเขา
C. ไอบูโพรเฟน (Ibuprofen) สำหรับอาการปวดหัวเล็กน้อยและอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยของร่างกาย
D. นิเฟดิพีน (Nifedipine) สำหรับความดันโลหิตสูงและช่วยหายใจในที่สูง
E. ฟูโรเซไมด์ (Furosemide) สำหรับภาวะน้ำคั่งในปอดอย่างรุนแรง
F. หงจิ่งเทียน (Rhodiola Rosea) หรือ เกาหยวนอัน (Gaoyuanan)

5. ใครบ้างที่ไม่แนะนำเดินทางไปทิเบต?

เราขอแนะนำให้นักท่องเที่ยวทุกคนที่เดินทางไปทิเบตเข้ารับการตรวจสุขภาพอย่างครบถ้วนและปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์

หากคุณมีโรคประจำตัวดังต่อไปนี้ ขอแนะนำเดินไม่ให้ทางไปทิเบต:

A. หวัดหนัก
B. โรคโลหิตจางรุนแรง
C. ความดันโลหิตสูง
D. โรคหัวใจ
E. โรคเบาหวาน
F. โรคระบบทางเดินหายใจ รวมถึง โรคปอดบวม วัณโรค หลอดลมอักเสบ และหลอดลมตีบ และเป็นหญิงตั้งครรภ์

6. ระดับความสูงของสถานที่หลักในทิเบต